دسته بندی سطل چنگ زدن

طبقه بندی بر اساس شکل:
با توجه به شکل، می توان آن را به چنگال های صدفی شکل و گیره های قطعه نارنجی تقسیم کرد. اولی از دو سطل کامل و دومی از سه یا چند صفحه فک تشکیل شده است.
طبقه بندی بر اساس حالت رانندگی:
با توجه به حالت رانندگی می توان آن را به دو دسته دسته های هیدرولیک و گیره های مکانیکی تقسیم کرد.
1. دستگیره های هیدرولیک
خود گیره هیدرولیک مجهز به ساختار باز و بسته کننده است که عموماً توسط یک سیلندر هیدرولیک هدایت می شود. چنگال هیدرولیکی که از صفحات فک متعدد تشکیل شده است، پنجه هیدرولیک نیز نامیده می شود. گیره های هیدرولیک به طور گسترده در تجهیزات ویژه هیدرولیک مانند بیل مکانیکی هیدرولیک، برج های بالابر هیدرولیک و غیره استفاده می شود.
گیره های هیدرولیک محصولات قطعات ساختاری هیدرولیک هستند که از سیلندرهای هیدرولیک، سطل (صفحات فکی)، ستون های اتصال، صفحات گوش سطلی، آستین گوش سطلی، دندانه های سطلی، صندلی های دندانی و سایر قطعات تشکیل شده اند. بنابراین، جوشکاری حیاتی ترین فرآیند ساخت گیره های هیدرولیک است و کیفیت جوش مستقیماً بر استحکام ساختاری و عمر مفید گیره های هیدرولیک تأثیر می گذارد. علاوه بر این، سیلندر هیدرولیک نیز حیاتی ترین جزء محرکه است.
گیره هیدرولیک یک لوازم جانبی تجهیزات صنعتی ویژه است. برای کارکرد موثر و با کیفیت به تجهیزات خاصی نیاز دارد، مانند: دستگاه برش پلاسما CNC، دستگاه فرز اریب، دستگاه نورد صفحه، پوزیشنر جوش، دستگاه حفاری، میز تست هیدرولیک و غیره.
گیره هیدرولیک برای بیل مکانیکی: به دو نوع چرخشی و غیر چرخشی تقسیم می شود. گیره بدون چرخش مدار روغن سیلندر سطل بیل مکانیکی را می پذیرد و هیچ بلوک و خط لوله شیر هیدرولیک اضافه نمی شود. چنگ زدن با چرخش نیاز به اضافه کردن مجموعه ای از بلوک های شیر هیدرولیک و خطوط لوله برای کنترل دارد.
موارد قابل استفاده برای گرفتن هیدرولیک برای بیل مکانیکی:
1. حفاری گودال های فونداسیون، حفاری گودال عمیق و بارگیری گل، ماسه، زغال سنگ و شن برای پی ساختمان.
2. مخصوصاً برای حفاری و بارگیری در یک طرف خندق یا فضای محدود مناسب است.
3. برای بارگیری و تخلیه کشتی، قطار و اتومبیل مناسب است.
2. چنگ زدن مکانیکی
چنگال مکانیکی خود به ساختار باز و بسته کننده مجهز نیست. معمولاً توسط نیروی خارجی طناب یا شاتون هدایت می شود. با توجه به ویژگی های عملیاتی، می توان آن را به چنگال دو طناب و چنگال تک طناب تقسیم کرد. رایج ترین مورد استفاده، چنگ زدن با طناب دوبل است.
طناب دوبل: دارای طناب نگهدارنده و طناب باز و بسته می باشد که به ترتیب بر روی درام مکانیسم نگهدارنده و مکانیسم باز و بسته شدن پیچیده می شود. طناب دوبل قابل اعتماد، آسان برای کار، بهره وری بالا و به طور گسترده استفاده می شود. پس از استفاده از دو ست طناب دوتایی تبدیل به چنگال چهار طناب می شود و روند کار همانند طناب دوبل می باشد.
طناب تکی: طناب نگهدارنده و طناب باز و بسته کننده از یک طناب سیمی استفاده می کنند. سیم طناب برای پشتیبانی و باز و بسته شدن به نوبه خود از طریق یک دستگاه قفل مخصوص استفاده می شود. مکانیسم سیم پیچ طناب تک طناب نسبتاً ساده است، اما بهره وری پایین است و به ندرت در عملیات بارگیری و تخلیه در مقیاس بزرگ استفاده می شود.
چنگال ها با توجه به چگالی ظاهری مواد گرفته شده به سه دسته تقسیم می شوند: سبک (مانند دانه های گیر)، متوسط ​​(مانند شن گیر) و سنگین (مانند سنگ آهن گیر). با توجه به تعداد فک ها به دو دسته دو فک و چند فک تقسیم می شوند و پرکاربردترین آنها چنگ دو فک است. برای قطعات بزرگ سنگ معدن، براده های آهن و ضایعات فولاد، استفاده از چنگال چند فک توصیه می شود، زیرا دارای ویژگی های چنگال های متعدد و برش های تیز است که به راحتی در توده مواد وارد می شود و می تواند اثر چنگ زدن بهتری به دست آورد. . همچنین یک چنگال از نوع قیچی وجود دارد که از اصل ساختاری قیچی تقلید می کند. نیروی چنگ زدن آن با بسته شدن صفحه فک به تدریج افزایش می یابد و در پایان بسته شدن به حداکثر مقدار می رسد. دهانه سطل آن و سطح مواد پوشانده شده نیز بزرگتر از چنگال های معمولی است که توانایی چنگ زدن را بهبود می بخشد و برای تمیز کردن حیاط و کابین مواد مفید است. با این حال، برای قطعات بزرگ مواد، نیروی چنگ زدن اولیه آن کم است و اثر ضعیفی دارد.